Prace uczniów Zespołu Państwowych Szkół Plastycznych, prezentowane w kwietniu 2019 na wystawie w Międzynarodowym Centrum Kultur, powstały w Roku Kultury Ormiańskiej zainaugurowanym 4 września 2017 r. w ZPSP w . Uczniowie pod opieką artystyczną nauczycieli zgłębiali historię, tradycję, kulturę i sztukę Armenii. W swoich pracach plastycznych dali wyraz zainteresowaniu dziedzictwem kulturowym pierwszego na świecie kraju chrześcijańskiego i jego trudną historią. Powstało łącznie ponad sto prac wykonanych w różnych technikach w ramach funkcjonujących w szkole specjalizacji: techniki rzeźbiarskie, tradycyjne techniki malarskie i pozłotnicze, ceramika artystyczna, techniki druku artystycznego, tkanina artystyczna i meblarstwo artystyczne.
Młodzież podejmowała różnorodne wątki z historii Armenii – począwszy od legendarnego Hajka, przez przywołanie wielkich postaci królów – Tigranesa II Wielkiego, który zbudował największe w historii Armenii terytorium, Tiridatesa III związanego z przyjęciem chrześcijaństwa, po najtrudniejsze tematy ludobójstwa i kataklizmy wywołane trzęsieniem ziemi w minionym stuleciu. Nie zabrakło również motywów charakterystycznych dla sztuki Armenii. Jedna z najbardziej imponujących prac to tradycyjny w formie ponad dwumetrowy chaczkar, wykonany z białego wapienia janikowskiego, który zostanie zlokalizowany w najstarszym polskim sanktuarium – na terenie klasztoru Ojców Misjonarzy Oblatów NMP na Świętym Krzyżu. W innych pracach rzeźbiarskich znaleźć można motywy Drzewa Życia, owocu granatu i pawich piór pojawiających się często w ormiańskiej sztuce i rzemiośle artystycznym. Pełną ekspresji kompozycją jest zrywający się do lotu orzeł symbolizujący zwycięstwo Hajka.
Często wykorzystywanym motywem były ornamenty i litery z alfabetu ormiańskiego z bogatych i cennych manuskryptów, zarówno tych zgromadzonych w Instytucie Matenadaran, jak i rozproszonych po świecie z ewangeliarzem ze Skewry na czele. Malowane precyzyjnie na pergaminie z użyciem akwareli, tempery żółtkowej złocenia 23-karatowym płatkiem złota oddają charakter ormiańskiej sztuki iluminatorskiej. Uczniowie specjalizacji techniki malarskie i pozłotnicze wykorzystali twórczo również spuściznę malarską wielkich mistrzów ormiańskich – między innymi Teodora Axentowicza i Iwana Ajwazowskiego.
W kompozycjach krajobrazowych podejmowanych w pracach malarskich i graficznych znalazły się Ararat, klasztory w Noravank i wąwóz Garni. Wiele elementów architektury monastyrów zostało przetransponowanych w niemal abstrakcyjne, fakturalne kompozycje tkackie. Wśród tkanin na szczególną uwagę zasługuje gobelin Spitak 1988 z motywem na wpół ocalonego kobierca, świadka i symbolicznej ofiary tragedii sejsmicznej.
Motywy ornamentalne zdobią także wykonane przez uczniów prace ceramiczne – naczynia użytkowe lub dekoracyjne. Typowymi dla kultury ormiańskiej motywami posłużyli się również meblarze, projektując i wykonując proste w formie meble z litego drewna.
Prace można oglądać od 3 kwietnia 2019 roku w budynku Filharmonii Świętokrzyskiej.
Młodzież podejmowała różnorodne wątki z historii Armenii – począwszy od legendarnego Hajka, przez przywołanie wielkich postaci królów – Tigranesa II Wielkiego, który zbudował największe w historii Armenii terytorium, Tiridatesa III związanego z przyjęciem chrześcijaństwa, po najtrudniejsze tematy ludobójstwa i kataklizmy wywołane trzęsieniem ziemi w minionym stuleciu. Nie zabrakło również motywów charakterystycznych dla sztuki Armenii. Jedna z najbardziej imponujących prac to tradycyjny w formie ponad dwumetrowy chaczkar, wykonany z białego wapienia janikowskiego, który zostanie zlokalizowany w najstarszym polskim sanktuarium – na terenie klasztoru Ojców Misjonarzy Oblatów NMP na Świętym Krzyżu. W innych pracach rzeźbiarskich znaleźć można motywy Drzewa Życia, owocu granatu i pawich piór pojawiających się często w ormiańskiej sztuce i rzemiośle artystycznym. Pełną ekspresji kompozycją jest zrywający się do lotu orzeł symbolizujący zwycięstwo Hajka.
Często wykorzystywanym motywem były ornamenty i litery z alfabetu ormiańskiego z bogatych i cennych manuskryptów, zarówno tych zgromadzonych w Instytucie Matenadaran, jak i rozproszonych po świecie z ewangeliarzem ze Skewry na czele. Malowane precyzyjnie na pergaminie z użyciem akwareli, tempery żółtkowej złocenia 23-karatowym płatkiem złota oddają charakter ormiańskiej sztuki iluminatorskiej. Uczniowie specjalizacji techniki malarskie i pozłotnicze wykorzystali twórczo również spuściznę malarską wielkich mistrzów ormiańskich – między innymi Teodora Axentowicza i Iwana Ajwazowskiego.
W kompozycjach krajobrazowych podejmowanych w pracach malarskich i graficznych znalazły się Ararat, klasztory w Noravank i wąwóz Garni. Wiele elementów architektury monastyrów zostało przetransponowanych w niemal abstrakcyjne, fakturalne kompozycje tkackie. Wśród tkanin na szczególną uwagę zasługuje gobelin Spitak 1988 z motywem na wpół ocalonego kobierca, świadka i symbolicznej ofiary tragedii sejsmicznej.
Motywy ornamentalne zdobią także wykonane przez uczniów prace ceramiczne – naczynia użytkowe lub dekoracyjne. Typowymi dla kultury ormiańskiej motywami posłużyli się również meblarze, projektując i wykonując proste w formie meble z litego drewna.
Prace można oglądać od 3 kwietnia 2019 roku w budynku Filharmonii Świętokrzyskiej.
Źródło: FŚ, ZPSP
