Kilka słów o wystawie:
[Artur Dziwirek:] Zafascynowany tendencjami w sztuce XX wieku, które odrzucały dotychczasowe kierunki artystyczne, poprzez rezygnację z "opowiadania" scen z życia i dążyły do powstania czystych form plastycznych w formie i kolorze, zacząłem poszukiwać własnego, odrębnego języka wyrazu. Dotąd podpierając się twórczością takich artystów jak Pieter Cornelis Mondrian, Kazimierz Malewicz, czy Wassily Kandinsky, fotografując, starałem się wyszukiwać, fascynujące mnie formy geometryczne, barwne zestawienia w przestrzeni miejskiej oraz otaczającym świecie, nadawać im zagadkowość poprzez manipulacje położeniem tych form w obrębie płaszczyzny fotografii.
Obecna wystawa to wynik podjęcia wewnętrznej dyskusji, próba stworzenia A-Wangardy nie do końca awangardowej, połączonej z fotografią "nie fotografią".
Stworzyłem zestaw fotogramów, łączących dwa style. Tradycja i nowoczesność, stare i nowe, co dominuje, co wywołuje większe emocje, czy da się połączyć, te dwie odrębne sfery.
Ulotne chwile, zatrzymanych w biegu, anonimowych bohaterów, uwieczniłem na klasycznych fotografiach. Zatrzymałem ich emocje, momenty zamyślenia, zapatrzenia, zaskoczenia. Sytuacje te osadziłem w prostokątach, kołach i kwadratach – które stworzyły ramy graficzne, wszystko to w intensywnych, kontrastowych kolorach. Interakcja, która powstała pomiędzy tymi dwiema formami obrazu, stworzyła nietypowy zestaw. Przypatrując się tym formom, możemy się zastanawiać, która z nich stanowi przewagę i jest ważniejsza – czy obraz fotograficzny, czy graficzny, która dominuje, która podkreśla, akcentuję, którą?
Pytania, które staram się zadawać sobie i widzowi to: czy tradycyjny obraz fotograficzny wzmocniony formą i kolorem, daje inne wrażenie, czy forma i kolor wzmacniają odbiór tradycyjnej fotografii, czy wprowadzają chaos, czy nadają harmonię, czy zmienia znaczenie owej klasycznej fotografii. Czy jest możliwe ich współistnienie i niewykluczanie się?
Artur Dziwirek (ur. 20 kwietnia 1968 r. w Białymstoku) – artysta fotografik od wielu lat związany z Kielcami. Od 2003 roku jest członkiem Klubu Fotograficznego CKF w Kielcach, a od 2007 roku – Związku Polskich Artystów Fotografików. Współpracuje z Fotoklubem MCK w Ostrowcu Świętokrzyskim (od 2005 roku). Jest aktywnym uczestnikiem oraz organizatorem plenerów ZPAF oraz Fotoklubu MCK.
Ma na koncie szereg wystaw, m.in.: autorską wystawę fotografii Supremus w Biurze Wystaw Artystycznych w Kielcach (2018), wystawę indywidualną w Galerii Sztuki Tadeusza Czarneckiego w Radoszycach (2019), udział w wystawie zbiorowej Kapitał Sztuki – Suplement 2018 (BWA Kielce), w Dorocznej w Ostrowcu Świętokrzyskim, a także w wystawie z okazji 40-lecia Okręgu Świętokrzyskiego ZPAF (WDK Kielce).
Od 2018 roku jest prezesem zarządu Okręgu Świętokrzyskiego Związku Polskich Artystów Fotografików.
Na wystawę zapraszają Związek Polskich Artystów Fotografików Okręg Świętokrzyski, Wojewódzki Dom Kultury w Kielcach oraz autor.
_______
[Artur Dziwirek:] Zafascynowany tendencjami w sztuce XX wieku, które odrzucały dotychczasowe kierunki artystyczne, poprzez rezygnację z "opowiadania" scen z życia i dążyły do powstania czystych form plastycznych w formie i kolorze, zacząłem poszukiwać własnego, odrębnego języka wyrazu. Dotąd podpierając się twórczością takich artystów jak Pieter Cornelis Mondrian, Kazimierz Malewicz, czy Wassily Kandinsky, fotografując, starałem się wyszukiwać, fascynujące mnie formy geometryczne, barwne zestawienia w przestrzeni miejskiej oraz otaczającym świecie, nadawać im zagadkowość poprzez manipulacje położeniem tych form w obrębie płaszczyzny fotografii.
Obecna wystawa to wynik podjęcia wewnętrznej dyskusji, próba stworzenia A-Wangardy nie do końca awangardowej, połączonej z fotografią "nie fotografią".
Stworzyłem zestaw fotogramów, łączących dwa style. Tradycja i nowoczesność, stare i nowe, co dominuje, co wywołuje większe emocje, czy da się połączyć, te dwie odrębne sfery.
Ulotne chwile, zatrzymanych w biegu, anonimowych bohaterów, uwieczniłem na klasycznych fotografiach. Zatrzymałem ich emocje, momenty zamyślenia, zapatrzenia, zaskoczenia. Sytuacje te osadziłem w prostokątach, kołach i kwadratach – które stworzyły ramy graficzne, wszystko to w intensywnych, kontrastowych kolorach. Interakcja, która powstała pomiędzy tymi dwiema formami obrazu, stworzyła nietypowy zestaw. Przypatrując się tym formom, możemy się zastanawiać, która z nich stanowi przewagę i jest ważniejsza – czy obraz fotograficzny, czy graficzny, która dominuje, która podkreśla, akcentuję, którą?
Pytania, które staram się zadawać sobie i widzowi to: czy tradycyjny obraz fotograficzny wzmocniony formą i kolorem, daje inne wrażenie, czy forma i kolor wzmacniają odbiór tradycyjnej fotografii, czy wprowadzają chaos, czy nadają harmonię, czy zmienia znaczenie owej klasycznej fotografii. Czy jest możliwe ich współistnienie i niewykluczanie się?
Artur Dziwirek (ur. 20 kwietnia 1968 r. w Białymstoku) – artysta fotografik od wielu lat związany z Kielcami. Od 2003 roku jest członkiem Klubu Fotograficznego CKF w Kielcach, a od 2007 roku – Związku Polskich Artystów Fotografików. Współpracuje z Fotoklubem MCK w Ostrowcu Świętokrzyskim (od 2005 roku). Jest aktywnym uczestnikiem oraz organizatorem plenerów ZPAF oraz Fotoklubu MCK.
Ma na koncie szereg wystaw, m.in.: autorską wystawę fotografii Supremus w Biurze Wystaw Artystycznych w Kielcach (2018), wystawę indywidualną w Galerii Sztuki Tadeusza Czarneckiego w Radoszycach (2019), udział w wystawie zbiorowej Kapitał Sztuki – Suplement 2018 (BWA Kielce), w Dorocznej w Ostrowcu Świętokrzyskim, a także w wystawie z okazji 40-lecia Okręgu Świętokrzyskiego ZPAF (WDK Kielce).
Od 2018 roku jest prezesem zarządu Okręgu Świętokrzyskiego Związku Polskich Artystów Fotografików.
Na wystawę zapraszają Związek Polskich Artystów Fotografików Okręg Świętokrzyski, Wojewódzki Dom Kultury w Kielcach oraz autor.
_______
Źródło: ZPAF OŚ
