Wystawa prac Szymona Ubermana obejmuje dwa cykle – Summy i Fantomatyki.
Summy – seria heliograwiur
"Summy" – powstałe kompozycje przypominają mapy informacyjnego nadmiaru, w których trudno wyznaczyć wyraźne granice między tym, co istotne, a tym, co przypadkowe. Techniki, które użyto, posłużyły do przełożenia strumienia danych na materialną formę – splątane linie i nałożone na siebie obrazy oddają natłok treści, które przenikają się, zacierają i powielają w niekończącym się nawarstwieniu informacji.
Inspiracją do tego cyklu prac była książka Stanisława Lema Summa technologiae, w której ten autor-wizjoner przewidywał, że przyszłość nie przyniesie nam braków, lecz nadmiary – informacji, bodźców, treści. Nie będziemy już cierpieć na głód wiedzy, lecz na jej przesyt, w którym to, co istotne, ginie w szumie. Przewidział również, że największym wyzwaniem nie będzie już samo zdobywanie informacji, lecz ich selekcja – oddzielenie tego, co wartościowe, od tego, co zbędne, błędne lub szkodliwe.
Dziś żyjemy w rzeczywistości, w której informacja nie jest już towarem luksusowym, lecz odpadem produkowanym w niekończących się ilościach. Każdy bit domaga się kolejnego, każda wiadomość generuje reakcję, a ta – nowe fale danych, aż w końcu docieramy do punktu, w którym poznanie nie jest już możliwe.
Moment, w którym masa krytyczna informacji zostaje osiągnięta – staje się początkiem końca. Końca rozumienia, selekcji i refleksji.
Fantomatyki – seria makrofotografii
Makrokosmos w "Fantomatykach" to próba uchwycenia nieskończoności poprzez skupienie się na detalach, które w codziennym doświadczeniu pozostają niedostrzegalne. Fotograficzne zbliżenia sprawiają, że to, co na pozór oczywiste, nagle traci swój pierwotny kontekst i zaczyna funkcjonować jako samodzielny obraz. [...] Makrokosmos wyłaniający się z takich kreacji ukazuje, że nie trzeba sięgać po teleskop, by doświadczyć ogromu. Wystarczy zbliżenie, aby zrozumieć, że nieskończoność może kryć się w drobnej strukturze. To perspektywa, w której mikroskopijny fragment funkcjonuje niczym kosmos – złożony, pełen napięć i harmonii. Każdy detal może zawierać w sobie nieskończoność, jeśli tylko pozwolimy mu zostać zobaczonym na nowo.
Szymon Uberman jest absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Kielcach, kierunku rzeźba w kamieniu. Studiował edukację artystyczną w zakresie sztuk plastycznych na PWSZ w Sanoku. Ukończył wzornictwo i sztuki plastyczne na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach.
Pracował jako scenograf przy realizacji filmów Totem, Diablo. Wyścig o wszystko, Szklane negatywy i Nimmermeer (film ten otrzymał dwie nagrody na Hof International Film Festival, I nagrodę na Hollywood International Student Film Festival dla Najlepszego Filmu Obcojęzycznego i jedną nominację na German Camera Award). Tworzył także scenografie do spektakli teatralnych (np. do spektaklu Wódz w reż. Leszka Kumańskiego). Jako scenograf pracuje także przy realizacji reklam dla wielkich sieci handlowych.
Współtworzył aranżację wystawy Fair Building autorstwa Dominiki Janickiej reprezentującą Polske na Biennale Architektury w Wenecji w 2016 roku, jak również wystawę Marka Cecuły w Muzeum Miasta Gdyni. Obecnie jest kuratorem Galerii Współczesnej Sztuki Sacrum "Dom Praczki" w Kielcach.
Uczestniczył w licznych plenerach i wystawach zbiorowych. Jest autorem rzeźb i prac malarskich znajdujących się w zbiorach państwowych i prywatnych w Polsce, Włoszech, Francji, Niemczech, Indiach i Kanadzie.
_______
Źródło: ZPAF OŚ
Summy – seria heliograwiur
"Summy" – powstałe kompozycje przypominają mapy informacyjnego nadmiaru, w których trudno wyznaczyć wyraźne granice między tym, co istotne, a tym, co przypadkowe. Techniki, które użyto, posłużyły do przełożenia strumienia danych na materialną formę – splątane linie i nałożone na siebie obrazy oddają natłok treści, które przenikają się, zacierają i powielają w niekończącym się nawarstwieniu informacji.
Inspiracją do tego cyklu prac była książka Stanisława Lema Summa technologiae, w której ten autor-wizjoner przewidywał, że przyszłość nie przyniesie nam braków, lecz nadmiary – informacji, bodźców, treści. Nie będziemy już cierpieć na głód wiedzy, lecz na jej przesyt, w którym to, co istotne, ginie w szumie. Przewidział również, że największym wyzwaniem nie będzie już samo zdobywanie informacji, lecz ich selekcja – oddzielenie tego, co wartościowe, od tego, co zbędne, błędne lub szkodliwe.
Dziś żyjemy w rzeczywistości, w której informacja nie jest już towarem luksusowym, lecz odpadem produkowanym w niekończących się ilościach. Każdy bit domaga się kolejnego, każda wiadomość generuje reakcję, a ta – nowe fale danych, aż w końcu docieramy do punktu, w którym poznanie nie jest już możliwe.
Moment, w którym masa krytyczna informacji zostaje osiągnięta – staje się początkiem końca. Końca rozumienia, selekcji i refleksji.
Fantomatyki – seria makrofotografii
Makrokosmos w "Fantomatykach" to próba uchwycenia nieskończoności poprzez skupienie się na detalach, które w codziennym doświadczeniu pozostają niedostrzegalne. Fotograficzne zbliżenia sprawiają, że to, co na pozór oczywiste, nagle traci swój pierwotny kontekst i zaczyna funkcjonować jako samodzielny obraz. [...] Makrokosmos wyłaniający się z takich kreacji ukazuje, że nie trzeba sięgać po teleskop, by doświadczyć ogromu. Wystarczy zbliżenie, aby zrozumieć, że nieskończoność może kryć się w drobnej strukturze. To perspektywa, w której mikroskopijny fragment funkcjonuje niczym kosmos – złożony, pełen napięć i harmonii. Każdy detal może zawierać w sobie nieskończoność, jeśli tylko pozwolimy mu zostać zobaczonym na nowo.
Szymon Uberman jest absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Kielcach, kierunku rzeźba w kamieniu. Studiował edukację artystyczną w zakresie sztuk plastycznych na PWSZ w Sanoku. Ukończył wzornictwo i sztuki plastyczne na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach.
Pracował jako scenograf przy realizacji filmów Totem, Diablo. Wyścig o wszystko, Szklane negatywy i Nimmermeer (film ten otrzymał dwie nagrody na Hof International Film Festival, I nagrodę na Hollywood International Student Film Festival dla Najlepszego Filmu Obcojęzycznego i jedną nominację na German Camera Award). Tworzył także scenografie do spektakli teatralnych (np. do spektaklu Wódz w reż. Leszka Kumańskiego). Jako scenograf pracuje także przy realizacji reklam dla wielkich sieci handlowych.
Współtworzył aranżację wystawy Fair Building autorstwa Dominiki Janickiej reprezentującą Polske na Biennale Architektury w Wenecji w 2016 roku, jak również wystawę Marka Cecuły w Muzeum Miasta Gdyni. Obecnie jest kuratorem Galerii Współczesnej Sztuki Sacrum "Dom Praczki" w Kielcach.
Uczestniczył w licznych plenerach i wystawach zbiorowych. Jest autorem rzeźb i prac malarskich znajdujących się w zbiorach państwowych i prywatnych w Polsce, Włoszech, Francji, Niemczech, Indiach i Kanadzie.
_______
Źródło: ZPAF OŚ
