Prof. dr hab. Lechosław Lameński: – Artykuły omówione w stanie badań, zwłaszcza te pochodzące z dwóch pierwszych dekad XXI wieku, mogą sugerować, iż o Sosnowskim napisano już wszystko. W rzeczywistości jednak nasza wiedza o artyście, o jego życiu, relacjach z innymi twórcami i znajomymi, a także o jego dziełach (przede wszystkim rzeźbach odkuwanych w marmurze karraryjskim i sporadycznie odlewanych w brązie) nie jest jeszcze pełna, sporo w niej białych plam.
Tomasz Oskar Sosnowski (ur. się w 1810 r. w Nowomalinie koło Ostroga na Wołyniu, zm. w 1886 r. w Rzymie) – rzeźbiarz. Uczył się w liceum Krzemienieckim (Gimnazjum Wołyńskim) w Krzemieńcu na Wołyniu. Brał udział w powstaniu styczniowym. Edukację kontynuował w latach 1833–1835 w Warszawie, kształcąc się w dziedzinie rysunku u Antoniego Blanka i rzeźby u Pawła Malińskiego, a następnie w Berlinie pod kierunkiem Christiana Raucha i Rzymie w pracowni Pietro Teneraniego. W 1843 r. przyjechał do Warszawy. Od 1846 r. mieszkał i tworzył w Rzymie. Był profesorem rzeźby w Akademii św. Łukasza.
Większość dzieł Sosnowskiego kształtowana była według zasad estetyki neoklasycystycznej, czego przykładem jest m.in. posąg Justitia (Sprawiedliwość) z około 1850 r. W dorobku artysty dominują dzieła o tematyce religijnej, utrzymane w pełnym spokoju "wzniosłym" stylu. Należą do nich m.in. marmurowe rzeźby – Chrystus w Grobie z 1858 r. i Anioł Zmartwychwstania z 1859 r., obydwa ofiarowane przez rzeźbiarza do kościoła Karmelitów w Warszawie oraz liczne posągi Matki Boskiej (m.in. Madonna Jazłowiecka z 1882 r. w kaplicy Niepokalanek w Szymanowie pod Warszawą). Dzieła sakralne Sosnowskiego znajdują się także w Rzymie, m.in. w kościele polskim św. Stanisława oraz w przedsionku Scala Santo (marmurowa grupa Zdjęcie z krzyża).
Spośród prac artysty o świeckiej tematyce najbardziej znane są Pomnik Tadeusza Czackiego w kościele Wizytek w Warszawie oraz symbolizująca unię polsko-litewską grupa Jadwiga i Jagiełło, której kamienna wersja z 1883 r. znajduje się na krakowskich Plantach.
_______
Źródło: Biblioteka Uniwersytecka w Kielcach | Culture.pl
Tomasz Oskar Sosnowski (ur. się w 1810 r. w Nowomalinie koło Ostroga na Wołyniu, zm. w 1886 r. w Rzymie) – rzeźbiarz. Uczył się w liceum Krzemienieckim (Gimnazjum Wołyńskim) w Krzemieńcu na Wołyniu. Brał udział w powstaniu styczniowym. Edukację kontynuował w latach 1833–1835 w Warszawie, kształcąc się w dziedzinie rysunku u Antoniego Blanka i rzeźby u Pawła Malińskiego, a następnie w Berlinie pod kierunkiem Christiana Raucha i Rzymie w pracowni Pietro Teneraniego. W 1843 r. przyjechał do Warszawy. Od 1846 r. mieszkał i tworzył w Rzymie. Był profesorem rzeźby w Akademii św. Łukasza.
Większość dzieł Sosnowskiego kształtowana była według zasad estetyki neoklasycystycznej, czego przykładem jest m.in. posąg Justitia (Sprawiedliwość) z około 1850 r. W dorobku artysty dominują dzieła o tematyce religijnej, utrzymane w pełnym spokoju "wzniosłym" stylu. Należą do nich m.in. marmurowe rzeźby – Chrystus w Grobie z 1858 r. i Anioł Zmartwychwstania z 1859 r., obydwa ofiarowane przez rzeźbiarza do kościoła Karmelitów w Warszawie oraz liczne posągi Matki Boskiej (m.in. Madonna Jazłowiecka z 1882 r. w kaplicy Niepokalanek w Szymanowie pod Warszawą). Dzieła sakralne Sosnowskiego znajdują się także w Rzymie, m.in. w kościele polskim św. Stanisława oraz w przedsionku Scala Santo (marmurowa grupa Zdjęcie z krzyża).
Spośród prac artysty o świeckiej tematyce najbardziej znane są Pomnik Tadeusza Czackiego w kościele Wizytek w Warszawie oraz symbolizująca unię polsko-litewską grupa Jadwiga i Jagiełło, której kamienna wersja z 1883 r. znajduje się na krakowskich Plantach.
_______
Źródło: Biblioteka Uniwersytecka w Kielcach | Culture.pl
